Krew ludzka przenosi tlen na dwa sposoby: rozpuszczony w osoczu oraz związany z hemoglobiną. Ilość tlenu w osoczu przy normalnym ciśnieniu atmosferycznym stanowi jedynie około 3% całkowitego transportu tlenu. Jest to mierzone w gazometrii krwi. Ponieważ większość tlenu
Krew ludzka przenosi tlen na dwa sposoby: rozpuszczony w osoczu oraz związany z hemoglobiną. Ilość tlenu w osoczu przy normalnym ciśnieniu atmosferycznym stanowi tylko około 3% całkowitego transportu tlenu. Mierzy się ją w ramach „gazometrii krwi”. Ponieważ większość tlenu jest przenoszona przez hemoglobinę, istnieją trzy czynniki wpływające na ilość tlenu dostarczanego do komórek organizmu: perfuzja tkankowa.
·Ilość hemoglobiny.
·Wysycenie hemoglobiny tlenem.
Brak perfuzji tkankowej (wstrząs) ma wiele przyczyn, a ilość hemoglobiny jest mierzona bezpośrednio w laboratorium. Pulsoksymetria nie wykrywa poziomu hemoglobiny; dlatego służy wyłącznie do monitorowania wysycenia.
Jeśli wszystkie cząsteczki hemu zwiążą się z cząsteczką tlenu (O2), wówczas cała hemoglobina w organizmie jest w pełni wysycona (wysycenie 100%). Podczas oddychania powietrzem (21% tlenu) rzadko zdarza się, aby hemoglobina była w pełni wysycona. Jednak wysokie powinowactwo hemu do tlenu powoduje niemal całkowite wysycenie krwi tętniczej w stanie zdrowia: zwykle około 97%.
W miarę jak hemoglobina uwalnia tlen do tkanek (na poziomie naczyń włosowatych), wysycenie hemoglobiny wewnątrz naczyń włosowatych stopniowo maleje. Prawidłowe wysycenie krwi żylnej wynosi około 75%. Wysokie powinowactwo hemu do tlenu utrudnia pobieranie tlenu, gdy wysycenie jest niskie, dlatego margines między „zdrowym” poziomem wysycenia (95–98%) a niewydolnością oddechową (zwykle 85–90%) jest wąski. Jeśli wysycenie oksyhemoglobiny jest niskie (poniżej 90%), do komórek organizmu dociera niedostateczna ilość tlenu!
