Ultrasonografia biopsji piersi

Biopsja piersi pod kontrolą ultrasonografii

Biopsja piersi pod kontrolą ultrasonografii wykorzystuje fale dźwiękowe do zlokalizowania guzka lub nieprawidłowości oraz pobrania próbki tkanki do badania pod mikroskopem. Jest mniej inwazyjna niż biopsja chirurgiczna, pozostawia niewielkie lub żadne blizny i nie wiąże się z narażeniem na promieniowanie jonizujące.

Poinformuj lekarza o wszelkich niedawnych chorobach lub schorzeniach oraz o tym, czy masz jakieś alergie, zwłaszcza na znieczulenie. Omów wszystkie przyjmowane leki, w tym suplementy ziołowe i aspirynę. Zostaniesz poinstruowany(-a), aby przerwać przyjmowanie aspiryny lub leków rozrzedzających krew na trzy

dni przed zabiegiem. Zostaw biżuterię w domu i załóż luźne, wygodne ubranie. Możesz zostać poproszony(-a) o założenie fartucha. Jeśli planowane jest podanie leków uspokajających, zaplanuj, aby ktoś odwiózł Cię później do domu.

Co to jest biopsja piersi pod kontrolą ultrasonografii?

Guzki lub nieprawidłowości w piersi są często wykrywane podczas badania fizykalnego, mammografii lub innych badań obrazowych. Jednak nie zawsze możliwe jest określenie na podstawie tych badań obrazowych, czy zmiana jest łagodna, czy złośliwa.

Biopsja piersi jest wykonywana w celu pobrania komórek z podejrzanego obszaru piersi i zbadania ich pod mikroskopem w celu postawienia diagnozy. Może być wykonana chirurgicznie lub, częściej, przez radiologa przy użyciu mniej inwazyjnej procedury z wykorzystaniem wydrążonej igły i obrazowania.

Biopsja igłowa pod kontrolą obrazowania nie ma na celu usunięcia całej zmiany, ale pobranie małej próbki nieprawidłowości do dalszej analizy.

Biopsja pod kontrolą obrazowania polega na pobieraniu próbek nieprawidłowości pod pewną formą prowadzenia, taką jak ultrasonografia, rezonans magnetyczny lub mammografia.

W biopsji piersi pod kontrolą ultrasonografii obrazowanie ultrasonograficzne jest wykorzystywane do prowadzenia instrumentów radiologa do miejsca nieprawidłowego wzrostu.

Jakie są typowe zastosowania tej procedury?

Biopsja piersi pod kontrolą ultrasonografii może być wykonana, gdy USG piersi wykazuje nieprawidłowość, taką jak:

podejrzana lita masa

 zniekształcenie struktury tkanki piersi, obszar nieprawidłowych zmian tkankowych

Zdarzają się sytuacje, w których lekarz może zdecydować, że prowadzenie biopsji za pomocą ultrasonografii jest właściwe nawet w przypadku wyczuwalnej masy.

Prowadzenie ultrasonograficzne jest stosowane w czterech procedurach biopsyjnych:

aspiracja cienkoigłowa (FNA), która wykorzystuje bardzo cienką igłę do pobrania płynu lub komórek z nieprawidłowego obszaru.

biopsja gruboigłowa (CN), która wykorzystuje dużą wydrążoną igłę do pobrania jednej próbki tkanki piersi na jedno wprowadzenie.

urządzenie wspomagane próżniowo (VAD), które wykorzystuje instrument zasilany próżnią do pobierania wielu próbek tkanki podczas jednego wprowadzenia igły.

lokalizacja drutem, w której drut prowadzący jest umieszczany w podejrzanym obszarze, aby pomóc chirurgowi zlokalizować zmianę do biopsji chirurgicznej.

Jak należy się przygotować?

Na badanie ultrasonograficzne należy założyć wygodne, luźne ubranie. Może być konieczne zdjęcie całej odzieży i biżuterii z badanego obszaru.

Podczas zabiegu możesz zostać poproszony(-a) o założenie fartucha.

Przed biopsją igłową należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym suplementach ziołowych, oraz o wszelkich alergiach, zwłaszcza na znieczulenie. Lekarz może zalecić odstawienie aspiryny, leków rozrzedzających krew lub niektórych suplementów ziołowych na trzy do pięciu dni przed zabiegiem, aby zmniejszyć ryzyko krwawienia.

Należy również poinformować lekarza o niedawnych chorobach lub innych schorzeniach.

Możesz chcieć, aby krewny lub przyjaciel towarzyszył Ci i odwiózł Cię później do domu. Jest to zalecane, jeśli podano Ci leki uspokajające.

Jak wygląda sprzęt?

Aparaty ultrasonograficzne składają się z konsoli zawierającej komputer i elektronikę, ekranu wideo oraz głowicy używanej do skanowania. Głowica to małe urządzenie ręczne przypominające mikrofon, połączone z aparatem kablem. Niektóre badania mogą wykorzystywać różne głowice

(o różnych możliwościach) podczas jednego badania. Głowica wysyła do ciała fale dźwiękowe o wysokiej częstotliwości (których ludzkie ucho nie słyszy), a następnie odbiera powracające echa z tkanek ciała. Zasady są podobne do sonaru używanego przez łodzie i okręty podwodne.

Obraz ultrasonograficzny jest natychmiast widoczny na ekranie wideo, który wygląda jak monitor komputerowy lub telewizyjny. Obraz jest tworzony na podstawie amplitudy (głośności), częstotliwości (wysokości) i czasu potrzebnego do powrotu sygnału ultrasonograficznego z badanego obszaru wewnątrz pacjenta do głowicy (urządzenia umieszczonego na skórze pacjenta w celu wysyłania i odbierania powracających fal dźwiękowych), a także rodzaju struktury ciała i składu tkanki, przez którą przechodzi dźwięk. Niewielka ilość żelu jest nakładana na skórę, aby umożliwić falom dźwiękowym przemieszczanie się od głowicy do badanego obszaru wewnątrz ciała i z powrotem. Ultradźwięki są doskonałą metodą obrazowania niektórych obszarów ciała, podczas gdy inne obszary, zwłaszcza wypełnione powietrzem płuca, są słabo przystosowane do ultrasonografii.

Zostanie użyty jeden z czterech instrumentów:

Cienka igła przymocowana do strzykawki, mniejsza niż igły zwykle używane do pobierania krwi.

Igła rdzeniowa, zwana również igłą automatyczną ze sprężyną, składająca się z wewnętrznej igły połączonej z rynienką lub płytkim pojemnikiem, przykrytej osłoną i przymocowanej do mechanizmu sprężynowego.

Urządzenie wspomagane próżniowo (VAD), instrument zasilany próżnią, który wykorzystuje ciśnienie do wciągania tkanki do igły.

Cienki drut prowadzący, używany do biopsji chirurgicznej.

Inny sterylny sprzęt używany w tej procedurze obejmuje strzykawki, gąbki, kleszczyki, skalpele oraz pojemnik na próbkę lub szkiełko mikroskopowe.

Jak działa procedura?

Obrazowanie ultrasonograficzne opiera się na tych samych zasadach, co sonar używany przez nietoperze, statki i rybaków. Kiedy fala dźwiękowa uderza w obiekt, odbija się, tworząc echo. Mierząc te fale echa, można określić, jak daleko znajduje się obiekt, a także jego rozmiar, kształt i konsystencję (czy obiekt jest lity, czy wypełniony płynem).

W medycynie ultradźwięki są używane do wykrywania zmian w wyglądzie, rozmiarze lub konturze narządów, tkanek i naczyń lub do wykrywania nieprawidłowych mas, takich jak guzy.

W badaniu ultrasonograficznym głowica zarówno wysyła fale dźwiękowe do ciała, jak i odbiera fale echa. Kiedy głowica jest dociskana do skóry, kieruje do ciała małe impulsy niesłyszalnych fal dźwiękowych o wysokiej częstotliwości. Gdy fale dźwiękowe odbijają się od narządów wewnętrznych, płynów i tkanek, czuły odbiornik w głowicy rejestruje niewielkie zmiany w wysokości i kierunku dźwięku. Te charakterystyczne fale są natychmiast mierzone i wyświetlane przez komputer, który tworzy

obraz w czasie rzeczywistym na monitorze. Jedna lub więcej klatek ruchomych obrazów jest zwykle przechwytywanych jako obrazy nieruchome. Krótkie pętle wideo obrazów mogą być również zapisywane.

Używając sondy ultrasonograficznej do wizualizacji lokalizacji masy piersi, zniekształcenia lub nieprawidłowej zmiany tkankowej, radiolog wprowadza igłę biopsyjną przez skórę, przesuwa ją do docelowej zmiany i

pobiera próbki tkanki. Jeśli wykonywana jest biopsja chirurgiczna, ultrasonografia może być używana do prowadzenia drutu bezpośrednio do docelowej zmiany, aby pomóc chirurgowi zlokalizować obszar do wycięcia. Dzięki ciągłemu obrazowaniu ultrasonograficznemu lekarz może obserwować igłę biopsyjną lub drut w czasie rzeczywistym podczas przesuwania się do miejsca zmiany.

Jak przebiega procedura?

Minimalnie inwazyjne procedury pod kontrolą obrazowania, takie jak biopsja piersi pod kontrolą ultrasonografii, są najczęściej wykonywane przez specjalnie przeszkolonego radiologa.

Biopsje piersi są zwykle wykonywane w trybie ambulatoryjnym.

Zostaniesz ułożony(-a) na plecach na stole do badań lub lekko obrócony(-a) na bok. Miejscowy środek znieczulający zostanie wstrzyknięty w skórę i głębiej do piersi, aby ją znieczulić. Dociskając głowicę do piersi, sonograf lub radiolog zlokalizuje zmianę.

W skórze w miejscu wprowadzenia igły biopsyjnej zostanie wykonane bardzo małe nacięcie.

Radiolog, monitorując miejsce zmiany za pomocą sondy ultrasonograficznej, wprowadzi igłę i przesunie ją bezpośrednio do masy.

Próbki tkanki są następnie pobierane jedną z trzech metod:

W aspiracji cienkoigłowej cienka igła i strzykawka pobierają płyn lub skupiska komórek. W biopsji gruboigłowej aktywowany jest mechanizm automatyczny, który przesuwa igłę do przodu i wypełnia rynienkę igły lub płytki pojemnik „rdzeniami” tkanki piersi. Zewnętrzna osłona natychmiast przesuwa się do przodu, aby przeciąć tkankę i utrzymać ją w rynience. Proces ten powtarza się od trzech do sześciu razy.

W przypadku urządzenia wspomaganego próżniowo (VAD) ciśnienie próżniowe jest używane do wciągania tkanki z piersi przez igłę do komory pobierania próbek. Bez wycofywania i ponownego wprowadzania igły obraca się ona i pobiera dodatkowe próbki. Zazwyczaj pobiera się od ośmiu do dziesięciu próbek tkanki z obszaru wokół zmiany.

Po pobraniu próbek igła zostanie usunięta.

Jeśli wykonywana jest biopsja chirurgiczna, drut jest wprowadzany do podejrzanego obszaru jako prowadnica dla chirurga.

W miejscu biopsji może zostać umieszczony mały marker, aby można było je zlokalizować w przyszłości, jeśli zajdzie taka potrzeba.

Po zakończeniu biopsji zostanie zastosowany ucisk, aby zatrzymać ewentualne krwawienie, a otwór w skórze zostanie przykryty opatrunkiem. Szwy nie są potrzebne.

Może zostać wykonana mammografia w celu potwierdzenia, że marker znajduje się we właściwym miejscu. Procedura ta jest zwykle zakończona w ciągu godziny.

Czego mogę się spodziewać podczas i po zabiegu?

Podczas biopsji będziesz przytomny(-a) i powinieneś(-aś) odczuwać niewielki dyskomfort. Wiele kobiet zgłasza niewielki ból i brak blizn na piersi. Jednak niektóre pacjentki, w tym te z gęstą tkanką piersi lub nieprawidłowościami w pobliżu ściany klatki piersiowej lub za brodawką, mogą być bardziej wrażliwe podczas zabiegu.

Kiedy otrzymasz miejscowy środek znieczulający w celu znieczulenia skóry, poczujesz ukłucie igłą, a następnie łagodne pieczenie od środka znieczulającego. Prawdopodobnie poczujesz pewien ucisk podczas wprowadzania igły biopsyjnej i pobierania próbek tkanki, co jest normalne.

Obszar zdrętwieje w ciągu kilku sekund.

Musisz pozostać bardzo nieruchomo podczas wykonywania obrazowania i biopsji.

Podczas pobierania próbek tkanki możesz usłyszeć kliknięcia lub buczenie z instrumentu do pobierania próbek. To normalne.

Jeśli po biopsji wystąpi obrzęk i siniaki, możesz otrzymać zalecenie przyjęcia dostępnego bez recepty środka przeciwbólowego i zastosowania zimnego okładu. Tymczasowe zasinienie jest normalne.

Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi nadmierny obrzęk, krwawienie, wyciek, zaczerwienienie lub uczucie ciepła w piersi.

Jeśli marker pozostanie w piersi, aby oznaczyć miejsce biopsji zmiany, nie spowoduje bólu, zniekształcenia ani szkody. Markery biopsyjne są kompatybilne z rezonansem magnetycznym i nie spowodują uruchomienia alarmów wykrywaczy metalu.

Należy unikać intensywnej aktywności przez co najmniej 24 godziny po biopsji. Placówka wykonująca biopsję przekaże bardziej szczegółowe instrukcje dotyczące opieki po zabiegu.

Kto interpretuje wyniki i jak je otrzymuję?

Patolog bada pobrany materiał i stawia ostateczną diagnozę. W zależności od placówki wyniki zostaną przekazane przez radiologa lub lekarza kierującego. Radiolog oceni również

wyniki biopsji, aby upewnić się, że wyniki patologiczne i obrazowe wzajemnie się wyjaśniają. W niektórych przypadkach, nawet jeśli nie zdiagnozowano raka, może zostać zalecane chirurgiczne usunięcie całego miejsca biopsji i nieprawidłowości obrazowej, jeśli wynik patologiczny nie odpowiada wynikom obrazowym.

Badania kontrolne mogą być konieczne. Lekarz wyjaśni dokładny powód, dla którego zlecono kolejne badanie. Czasami badanie kontrolne jest wykonywane, ponieważ potencjalna nieprawidłowość wymaga dalszej oceny przy użyciu dodatkowych projekcji lub specjalnej techniki obrazowania. Badanie kontrolne może być również konieczne, aby monitorować zmiany w znanej nieprawidłowości w czasie. Badania

kontrolne są czasami najlepszym sposobem sprawdzenia, czy leczenie działa lub czy znalezisko jest stabilne lub zmienia się w czasie.

Jakie są korzyści i ryzyko?

Korzyści

Procedura jest mniej inwazyjna niż biopsja chirurgiczna, pozostawia niewielkie lub żadne blizny i może być wykonana w mniej niż godzinę.

Obrazowanie ultrasonograficzne nie wykorzystuje promieniowania jonizującego.

Biopsja piersi pod kontrolą ultrasonografii wiarygodnie dostarcza próbki tkanki, które mogą wykazać, czy guzek piersi jest łagodny, czy złośliwy.

W porównaniu ze stereotaktyczną biopsją piersi metoda ultrasonograficzna jest szybsza i pozwala uniknąć narażenia na promieniowanie jonizujące.

Dzięki ultrasonografii możliwe jest śledzenie ruchu igły biopsyjnej podczas jej przemieszczania się przez tkankę piersi.

Biopsja piersi pod kontrolą ultrasonografii umożliwia ocenę guzków pod pachą lub w pobliżu ściany klatki piersiowej, które są trudno dostępne podczas biopsji stereotaktycznej.

Biopsja pod kontrolą ultrasonografii jest tańsza niż inne metody biopsyjne, takie jak otwarta biopsja chirurgiczna czy biopsja stereotaktyczna.

Czas rekonwalescencji jest krótki, a pacjenci mogą szybko wrócić do zwykłych zajęć.

Ryzyko

Istnieje ryzyko krwawienia i powstania krwiaka, czyli zbioru krwi w miejscu biopsji. Ryzyko to wydaje się jednak wynosić mniej niż jeden procent pacjentów.

U niektórych pacjentów występuje znaczny dyskomfort, który można łatwo opanować za pomocą dostępnych bez recepty leków przeciwbólowych.

Każda procedura, w której dochodzi do naruszenia skóry, niesie ryzyko infekcji. Ryzyko infekcji wymagającej leczenia antybiotykami wydaje się wynosić mniej niż jeden na 1000.

W zależności od rodzaju wykonywanej biopsji lub konstrukcji aparatu biopsyjnego, biopsja tkanki położonej głęboko w piersi niesie niewielkie ryzyko przejścia igły przez ścianę klatki piersiowej, co może spowodować przedostanie się powietrza wokół płuca i doprowadzić do jego zapadnięcia. Jest to niezwykle rzadkie zjawisko.

Istnieje niewielka szansa, że procedura ta nie dostarczy ostatecznej odpowiedzi wyjaśniającej nieprawidłowość obrazową.

Jakie są ograniczenia biopsji piersi pod kontrolą ultrasonografii?

Procedury biopsji piersi mogą czasami nie trafić w zmianę lub niedoszacować zakresu obecnej choroby. Jeśli diagnoza pozostanie niepewna po technicznie udanej procedurze, zwykle konieczna będzie biopsja chirurgiczna.

Metoda biopsji pod kontrolą ultrasonografii nie może być zastosowana, jeśli zmiana nie jest widoczna w badaniu ultrasonograficznym. Zgrupowane zwapnienia nie są tak dobrze widoczne w ultrasonografii jak w badaniu rentgenowskim.

Bardzo małe zmiany mogą być trudne do precyzyjnego celowania podczas biopsji gruboigłowej pod kontrolą ultrasonografii.